On three limitations of the lawyers’ power

References

1. 01

   Bator, A. (2005). Wspólnota kulturowa jako element integracji prawa. In A. Sulikowski ( Ed.), Z zagadnień teorii i filozofii prawa. W poszukiwaniu podstaw prawa. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

2. 02

   Bauman, Z. (1994). Dwa szkice o moralności ponowoczesnej. Warszawa: Instytut Kultury.

3. 03

   Bauman, Z. (1996). Etyka ponowoczesna. Warszawa: Fundacja Aletheia.

4. 04

   Bauman, Z. (2000). Ponowoczesność jako źródło cierpień. Warszawa: Wydawnictwo Sic!

5. 05

   Bauman, Z. (2006). Praca, konsumpcjonizm i nowi ubodzy. Kraków: Wydawnictwo WAM.

6. 06

   Cern, K.M., Wojciechowski, B. (2011). O koniecznych związkach między dyskursem prawnym a moralnym. Principia 54–55, 191–221.

7. 07

   Chmielewski, A. (2012). Cząstki w przestrzeni: Charles Taylor i estetyka polityczna. In C. Grabowski, J.P. Hudzik, J. Kłos ( Eds.), Charlesa Taylora wizja nowoczesności. Rekonstrukcje i interpretacje. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Łośgraf.

8. 08

   Choduń, A. (2009). Uwagi o komunikatywności tekstów aktów prawnych. In A. M róz, A. Niewiadomski, M. Pawelec (Eds.), Prawo i język. Warszawa: Lingua Iuris.

9. 09

   Christie, N. (2007). Crime Control as Industry. Towards Gulags, Western Style. London: Routledge.

10. 10

    Czerwiński, M. (1994). Kompetencja kulturowa a uczestnictwo w kulturze. Kultura Współczesna 3.

11. 11

    Dworkin, R. (2006). Imperium prawa. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.

12. 12

    Dworkin, R. (2011). Justice for Hedgehogs. Cambridge (Mass.): The Belknap Press of Harvard University Press.

13. 13

    Filek, J. (1996). Ontologizacja odpowiedzialności. Analityczne i historyczne wprowadzenie w problematykę. Kraków: Baran i Suszczyński.

14. 14

    Foucault, M. (1998). Nadzorować i karać. Narodziny więzienia. Warszawa: Fundacja Aletheia.

15. 15

    Fuller, L.L. (1978). Moralność prawa. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

16. 16

    Funk, R. (1999). Erich Fromm. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie.

17. 17

    GizbertStudnicki, T. (2011). Język prawniczy – dostęp do wiedzy tajemnej. In E. Łojko, M. DziurnikowskaStefańska ( Eds.), Wartości a sukces zawodowy prawników – granice kompromisu. Warszawa: Stowarzyszenie Absolwentów Wydziału Prawa i Administracji UW.

18. 18

    GizbertStudnicki, T. (1992). Język prawny a obraz świata. In G. Skąpska (Ed.), Prawo w zmieniającym się społeczeństwie. Księga jubileuszowa Profesor Marii BoruckiejArcto wej. Kraków: Wydawnictwo Adam Marszałek.

19. 19

    GizbertStudnicki, T. (1986). Język prawny z perspektywy socjolingwistycznej. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Nauk Politycznych 26, 7–136.

20. 20

    GizbertStudnicki, T. (1978). Wieloznaczność leksykalna w interpretacji prawniczej. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

21. 21

    Goodrich, P., Carlson, D.G. (2009). (Eds.) Law and the Postmodern Mind. Essays on Psychoanalysis and Jurisprudence. Ann Arbor: University of Michigan Press.

22. 22

    Gromski, W. (2000). Autonomia i instrumentalny charakter prawa. Wrocław: Kolonia Limited.

23. 23

    Gromski, W. (2012). Autonomia prawa. In A. Bator, W. Gromski, A. Kozak, S. Kaźmierczyk, Z. Pulka (Eds.), Wprowadzenie do nauk prawnych. Leksykon tematyczny. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.

24. 24

    Hutchinson, A.C. (2005). Who are „Clients”? (And Why it Matters). La Reveu Barreau Canadien 84/3, 411–432.

25. 25

    Ignatowicz, J. (2010). Perspektywy wymiaru sprawiedliwości. Warszawa: Monitor Prawniczy.

26. 26

    Jabłoński, P. ( 2012). Pytanie o prawo w kontekście konfliktu między hermeneutyką podejrzeń i hermeneutyką zaufania. In M. Pichlak ( Ed.), Profesjonalna kultura prawnicza. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

27. 27

    Jonas, H. (1996). Zasada odpowiedzialności. Etyka dla cywilizacji technologicznej. Kraków: Wydawnictwo Platan.

28. 28

    Kaczmarek, P. (2009). Model prawnika w kontekście ontologizacji odpowiedzialności. In P. Kaczmarek ( Ed.), Z zagadnień teorii i filozofii prawa. Lokalny a uniwersalny charakter interpretacji prawniczej. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

29. 29

    Kaczmarek, P. (2013). Zwrot etyczny. In P. Skuczyński, S. Sykuna (Eds.), Leksykon etyki prawniczej.

30. 30

    Kalaga, W. (2000). Mgławice dyskursu. Podmiot, tekst, interpretacja. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas.

31. 31

    Koczanowicz, L. (2011). Regionalizacja rozumu? Spotkanie prawa i filozofii (Rozmowa Artura Kozaka z Leszkiem Kleszczem). In P. Jabłoński, P. Kaczmarek, M. Paździora, M. Pichlak (Eds.), Perspektywy juryscentryzmu. Wrocław: Prawnicza i Ekonomiczna Biblioteka Cyfrowa.

32. 32

    Kołakowski, L. (2009). Kultura i fetysze. Eseje. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

33. 33

    Kozak, A. (2010a). Dylematy prawniczej dyskrecjonalności. Między ideologią polityki a teorią prawa.

34. 34

    In W. Staśkiewicz, T. Stawecki ( Eds.), Dyskrecjonalność w prawie. Materiały XVIII Ogólnopolskiego Zjazdu Katedr Teorii i Filozofii Prawa. Miedzeszyn k. Warszawy 22 –24 września 2008 r. Warszawa: LexisNexis Polska.

35. 35

    Kozak, A. (2002). Granice prawniczej władzy dyskrecjonalnej. Wrocław: Kolonia Limited.

36. 36

    Kozak, A. (2008). Kryzys podstawności prawa. In O. Bogucki, S. Czepita ( Eds.), System prawny a porządek prawny. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.

37. 37

    Kozak, A. (2010 b). Myślenie analityczne w nauce prawa i praktyce prawniczej. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

38. 38

    Leszczyński, L. (2003). Nadużycie prawa – teoretycznoprawny kontekst aksjologii luzu decyzyjnego.

39. 39

    In H. Izdebski, A. Stępkowski ( Eds.), Nadużycie prawa. Konferencja Wydziału Prawa i Administracji 1 marca 2002 roku. Warszawa: Wydawnictwo Liber.

40. 40

    Leszczyński, J. (2010). Pozytywizacja prawa w dyskursie dogmatycznym. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas.

41. 41

    Łętowska, E. (1996). Bariery naszego myślenia o prawie w perspektywie integracji z Europą. Państwo i Prawo 4–5, 44–58.

42. 42

    Łętowska, E. (2005). Communicare et humanum, et necesse est – o komunikacyjnej misji muzyków i prawników. Monitor Prawniczy 13/1, 3–7.

43. 43

    Łętowska, E. (1997). Pozaprocesowe znaczenie uzasadnienia sądowego. Państwo i Prawo 5, 3–17.

44. 44

    Łętowska, E., Sobczak, K. (2012). Rzeźbienie państwa prawa. 20 lat później. Ewa Łętowska w rozmowie z Krzysztofem Sobczakiem. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.

45. 45

    Markovits, D. (2008). A Modern Legal Ethics. Adversary Advocacy in a Democratic Age. Princeton: Princeton University Press.

46. 46

    Morawski, L. (2001). Co może dać nauce prawa postmodernizm? Toruń: Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa Dom Organizatora.

47. 47

    Morawski, L. (2003). Główne problemy współczesnej filozofii prawa. Prawo w toku przemian. Warszawa: LexisNexis Polska.

48. 48

    Morawski, L. (2010). Kilka uwag w sprawie sędziowskiego aktywizmu. In W. Staśkiewicz, T. Stawecki (Eds.), Dyskrecjonalność w prawie. Materiały XVIII Ogólnopolskiego Zjazdu Katedr Teorii i Filozofii Prawa. Miedzeszyn k. Warszawy 22 –24 września 2008 r. Warszawa: LexisNexis Polska.

49. 49

    Pałecki, K. (1974). O użyteczności pojęcia kultura prawna. Państwo i Prawo 2.

50. 50

    Paździora, M. (2007). Uprzywilejowanie praktyki, czyli o tzw. zwrocie praktycznym w teorii i jego konsekwencjach. In M. Błachut ( Ed.), Z zagadnień teorii i filozofii prawa. Ponowoczesność. Wrocław: Kolonia Limited.

51. 51

    Pichlak, M. (2009). Teza o autonomii prawa we współczesnym myśleniu prawniczym. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zeszyty Prawnicze 16.

52. 52

    Pichlak, M. (2007). Ustawa jako mgławica. O zastosowaniu pewnej metafory w prawoznawstwie. In M. Błachut ( Ed.), Z zagadnień teorii i filozofii prawa. Ponowoczesność. Wrocław: Kolonia Limited.

53. 53

    Pietrzykowski, T. (2005). Etyczne problemy prawa. Zarys wykładu. Katowice: Naukowa Oficyna Wydawnicza.

54. 54

    Podgórecki, A. (1966). Prestiż prawa. Warszawa: Książka i Wiedza.

55. 55

    Podgórecki, A. (1998). Socjologiczna teoria prawa. Warszawa: Interart.

56. 56

    Pulka, Z. (2000). Prawoznawstwo: opis czy optymalizacja prawa. Acta Universitatis Wratislaviensis. Przegląd Prawa i Administracji 43.

57. 57

    Rabault, H. (1997). Granice wykładni sędziowskiej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

58. 58

    Ricoeur, P. (2003). Egzystencja i hermeneutyka. Rozprawy o metodzie. Warszawa: De Agostini.

59. 59

    Ricoeur, P. (2005). O sobie samym jako innym. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

60. 60

    Rorty, R. (2009). Przygodność, ironia i solidarność. Warszawa: Wydawnictwo W.A.B.

61. 61

    Rosanvallon, P. (2011). Kontrdemokracja. Polityka w dobie nieufności. Wrocław: Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej.

62. 62

    Safjan, M. (2004). Rola prawnika we współczesnym świecie. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.

63. 63

    Safjan, M. (2007). Wyzwania dla państwa prawa. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.

64. 64

    Sarkowicz, R. (2004). Amerykańska etyka prawnicza. Kraków: Kantor Wydawniczy Zakamycze.

65. 65

    Sarkowicz, R. (1995). Poziomowa interpretacja tekstu prawnego. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

66. 66

    Schneider, U. (1993). O odpowiedzialności nauki prawa. Kwartalnik Prawa Prywatnego 2.

67. 67

    Skuczyński, P. (2003). Nadużycie prawa przez prawnika a etyka zawodowa. In H. Izdebski, A. Stępkowski ( Eds.), Nadużycie prawa. Konferencja Wydziału Prawa i Administracji 1 marca 2002 roku. Warszawa: Wydawnictwo Liber.

68. 68

    Skuczyński, P. (2010). Status etyki prawniczej. Warszawa: LexisNexis Polska.

69. 69

    Skuczyński, P., ZirkSadowski, M. ( 2012). Dwa wymiary etyki zawodowej sędziów. Krajowa Rada Sądownictwa 1, 12–22.

70. 70

    Smolak, M. (2008). Etyczne problemy aktywizmu sędziowskiego. In H. Izdebski, P. Skuczyński (Eds.), Etyka prawnicza. Stanowiska i perspektywy. Warszawa: LexisNexis Polska.

71. 71

    Smolak, M. (2003). Uzasadnienie sądowe jako argumentacja z moralności politycznej. O legitymizacji władzy prawniczej. Kraków: Kantor Wydawniczy Zakamycze.

72. 72

    Smolak, M. (2012). Wykładnia celowościowa z perspektywy pragmatycznej. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.

73. 73

    Stasiuk, K. (2003). Krytyka kultury jako krytyka komunikacji. Pomiędzy działaniem komunikacyjnym, dyskursem a kulturą masową. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

74. 74

    Staśkiewicz, W., Stawecki, T. (2010). (Eds.) Dyskrecjonalność w prawie. Materiały XVIII Ogólnopolskiego Zjazdu Katedr Teorii i Filozofii Prawa. Miedzeszyn k. Warszawy 22 –24 września 2008 r. Warszawa: LexisNexis Polska.

75. 75

    Stawecki, T. (2003). Obejście prawa. Szkic na temat granic prawa i zasad jego wykładni. In H. Izdebski, A. Stępkowski (Eds.), Nadużycie prawa. Konferencja Wydziału Prawa i Administracji 1 marca 2002 roku. Warszawa: Wydawnictwo Liber.

76. 76

    Stawecki, T. (2008). Od perfekcjonizmu moralnego do ścisłych reguł odpowiedzialności zawodowej: droga ku globalnej etyce prawniczej. In H. Izdebski, P. Skuczyński ( Eds.), Etyka prawnicza. Stanowiska i perspektywy. Warszawa: LexisNexis Polska.

77. 77

    Stelmach, J. (2010). Dyskrecjonalność sędziowska w pozytywistycznych i niepozytywistycznych koncepcjach prawa. In W. Staśkiewicz, T. Stawecki ( Eds.), Dyskrecjonalność w prawie. Materiały XVIII Ogólnopolskiego Zjazdu Katedr Teorii i Filozofii Prawa. Miedzeszyn k. Warszawy 22–24 września 2008 r. Warszawa: LexisNexis Polska.

78. 78

    Stępień, M. (2010). Droga przemiany „duszy sę dziowskiej”. Ku aretycznej koncepcji orzekania sądowego? In W. Staśkiewicz, T. Stawecki (Eds.), Dyskrecjonalność w prawie. Materiały XVIII Ogólnopolskiego Zjazdu Katedr Teorii i Filozofii Prawa. Miedzeszyn k. Warszawy 22 –24 września 2008 r. Warszawa: LexisNexis Polska.

79. 79

    Wojciechowski, B.T. (2004). Dyskrecjonalność sędziowska. Studium teoretyczno -prawne. Toruń: Mado.

80. 80

    Wronkowska, S. (2010). Swoboda decyzji ustawodawcy: wprowadzenie. In W. Staśkiewicz, T. Stawecki (Eds.), Dyskrecjonalność w prawie. Materiały XVIII Ogólnopolskiego Zjazdu Katedr Teorii i Filozofii Prawa. Miedzeszyn k. Warszawy 22 –24 września 2008 r. Warszawa: LexisNexis Polska.

81. 81

    Wróblewski, J. (1974). Filozoficzne problemy teorii prawa (Rozważania metodologiczne). Państwo i Prawo 11.

82. 82

    Wróblewski, J. (1966). Postawa filozoficzna i afilozoficzna we współczesnej teorii prawa. Studia Prawnicze 13, 60–80.

83. 83

    Zajadło, J. (2010). Sędzia konstytucyjny – profil filozoficznoprawny. In W. Staśkiewicz, T. Stawecki (Eds.), Dyskrecjonalność w prawie. M ateriały XVIII Ogólnopolskiego Zjazdu Katedr Teorii i Filozofii Prawa. Miedzeszyn k. Warszawy 22 –24 września 2008 r. Warszawa: LexisNexis Polska.

84. 84

    Zieliński, M. (2002). Wykładnia prawa. Zasady. Reguły. Wskazówki. Warszawa: LexisNexis Polska.

85. 85

    ZirkSadowski, M. (2000). Dyskurs jako mowa regulowana wymogami moralnymi. In G. Skąpska (Ed.), Prawo w zmieniającym się społeczeństwie. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.

86. 86

    ZirkSadowski, M. (1998). Prawo a uczestniczenie w kulturze. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

87. 87

    ZirkSadowski, M. (2001). Pozytywizm prawniczy a filozoficzna opozycja podmiotu i przedmiotu poznania. In J. Stelmach ( Ed.), Studia z filozofii prawa. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

88. 88

    ZirkSadowski, M. (2012). Trzecia władza w procesie autonomizacji prawa. In M. Pichlak ( Ed.), Profesjonalna kultura prawnicza. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

89. 89

    ZirkSadowski, M. (2010). Wykładnia prawa a wspólnoty sędziów. In A. Choduń, S. Czepita ( Eds.), W poszuki waniu dobra wspólnego. Księga jubileuszowa Profesora Macieja Zielińskiego. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.