<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<article article-type="research-article" dtd-version="1.3" xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink">
<front><journal-meta><journal-title-group><journal-title>Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Spolecznej</journal-title></journal-title-group><issn>2082-3304</issn></journal-meta><article-meta><title-group><article-title>Kultura uzasadniania i rozum publiczny: Komentarz do wniosku posłów polskiego parlamentu do Trybunału Konstytucyjnego</article-title></title-group><contrib-group><contrib contrib-type="author"><name><surname>Marek Smolak</surname></name></contrib></contrib-group><article-id pub-id-type="doi">10.36280/AFPiFS.2019.2.29</article-id><volume>20</volume><issue>2</issue><pub-date><year>2019</year></pub-date><fpage>29</fpage><lpage>38</lpage><abstract><p>Celem artykułu jest wykazanie, że koncepcja kultury uzasadniania oraz idea rozumu publicznego znajdują swoje efektywne zastosowanie w argumentacji prawniczej. Zarazem, koncepcja kultury uzasadniania, sformułowana przez Davida Dyzenhausa, stanowi interesujący głos w dyskusji nad tym, w jaki sposób określać granice wykonywania władzy publicznej. W artykule argumentuje się że, w oparciu o test rozumnego sceptyka Rona den Ottera, kultura uzasadniania staje się skutecznym politycznym i moralnym narzędziem ograniczającym wykonywanie władzy publicznej wtedy, gdy rozumiana jest oraz wyjaśniana w kategoriach publicznego rozumu.</p></abstract><kwd-group><kwd>kultura władzy</kwd><kwd>kultura uzasadniania</kwd><kwd>rozum publiczny</kwd><kwd>test rozumnego sceptyka</kwd></kwd-group></article-meta></front><body /></article>