<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<article article-type="research-article" dtd-version="1.3" xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink">
<front><journal-meta><journal-title-group><journal-title>Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Spolecznej</journal-title></journal-title-group><issn>2082-3304</issn></journal-meta><article-meta><title-group><article-title>Pamięci zbiorowe, instytucje i prawo</article-title></title-group><contrib-group><contrib contrib-type="author"><name><surname>Adam Czarnota</surname></name></contrib><contrib contrib-type="author"><name><surname>Justyna Jezierska</surname></name></contrib></contrib-group><article-id pub-id-type="doi">10.36280/AFPiFS.2019.3.6</article-id><volume>21</volume><issue>3</issue><pub-date><year>2019</year></pub-date><fpage>6</fpage><lpage>21</lpage><abstract><p>Artykuł ma na celu wyjaśnienie wzajemnych powiązań między koncepcjami pamięci zbiorowej, instytucji, polityki oraz prawa. Poprzez ukazanie sieci wzajemnych powiązań między tymi pojęciami chcemy pokazać, jak prawo i pamięć zbiorowa oddziałują na siebie. Jednocześnie widzimy trzy ujęcia relacji między pamięcią zbiorową a prawem, które możemy odpowiednio określić jako: 1) przeszłość przed prawem, 2) prawa pamięci 3) prawo jako pamięć zbiorowa. Pierwsze ujęcie polega na ocenie przeszłości w ramach procesu sądowego. Drugie polega na tworzeniu przepisów prawnych, które promują lub wymagają upamiętnienia określonego wydarzenia z przeszłości. Trzecie ujęcia polega na postrzeganiu samego prawa jako zinstytucjonalizowanej pamięci zbiorowej.</p></abstract><kwd-group><kwd>pamięć zbiorowa</kwd><kwd>instytucje</kwd><kwd>prawa pamięci</kwd><kwd>polityka pamięci</kwd></kwd-group></article-meta></front><body /></article>