<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<article article-type="research-article" dtd-version="1.3" xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink">
<front><journal-meta><journal-title-group><journal-title>Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Spolecznej</journal-title></journal-title-group><issn>2082-3304</issn></journal-meta><article-meta><title-group><article-title>Monizm Boga: Dalsza odpowiedź Beacie Polanowskiej-Sygulskiej</article-title></title-group><contrib-group><contrib contrib-type="author"><name><surname>Henry Hardy</surname></name></contrib></contrib-group><article-id pub-id-type="doi">10.36280/AFPiFS.2020.3.130</article-id><volume>24</volume><issue>3</issue><pub-date><year>2020</year></pub-date><fpage>130</fpage><lpage>132</lpage><abstract><p>W sporze z Beatą Polanowską-Sygulską (BP-S) kładę nacisk na niezgodność między pluralizmem światopoglądowym a wiarą w monistyczny, uniwersalistyczny system wartości żywiony przez religie globalne, zauważając, że zarówno Bóg Ojciec jak i Bóg Syn byli obaj monistami. Podnoszę, że moja pozycja jest wyrażona w Isaiaha Berlina odrzuceniu unikalnej prawdziwości jakiegokolwiek wyczerpującego poglądu, oraz, że tak Berlin jak i BP-S mylą tolerancję z akceptacją. Odrzucam zarzut, że moja pozycja jest monistyczna, oraz, że nie poświęcam należytej uwagi konfliktom wewnątrz wartości jednostkowych, które mogą być postrzegane jako konflikty między różnymi wartościami.</p></abstract><kwd-group><kwd>Bóg</kwd><kwd>monizm</kwd><kwd>pluralizm</kwd><kwd>religia</kwd><kwd>Isaiah Berlin</kwd></kwd-group></article-meta></front><body /></article>