<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<article article-type="research-article" dtd-version="1.3" xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink">
<front><journal-meta><journal-title-group><journal-title>Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Spolecznej</journal-title></journal-title-group><issn>2082-3304</issn></journal-meta><article-meta><title-group><article-title>O metodologicznej jedności i różnorodności nauk prawnych: wkład w podstawowe badania metodologiczne</article-title></title-group><contrib-group><contrib contrib-type="author"><name><surname>Tomasz Barankiewicz</surname></name></contrib><contrib contrib-type="author"><name><surname>Bogusław Przywora</surname></name></contrib></contrib-group><article-id pub-id-type="doi">10.36280/AFPiFS.2022.3.5</article-id><volume>32</volume><issue>3</issue><pub-date><year>2022</year></pub-date><fpage>5</fpage><lpage>18</lpage><abstract><p>Artykuł stanowi argumentację na rzecz metodologicznej odrębności nauk prawnych. Metodologiczna odrębność (swoistość) nauk prawnych została przedstawiona w trzech wymiarach: 1) przedmiotu; 2) metody i 3) celu badań naukowych. Analiza może być wykorzystana zarówno jako argument przeciwko braku tożsamości metodologicznej nauk prawnych, jak i pozytywnie dla całościowego i integracyjnego modelu nauk prawnych. Ze względu na złożoność przedmiotu i celów nauk prawnych należy stosować różne metody badawcze. W dalszych badaniach wskazane byłoby ustalenie ich możliwych systemów w określonym problemie badawczym.</p></abstract><kwd-group><kwd>metodologia nauk prawnych</kwd><kwd>przedmiot nauk prawnych</kwd><kwd>metody nauk prawnych</kwd><kwd>cele badawcze nauk prawnych</kwd></kwd-group></article-meta></front><body /></article>