<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<article article-type="research-article" dtd-version="1.3" xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink">
<front><journal-meta><journal-title-group><journal-title>Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Spolecznej</journal-title></journal-title-group><issn>2082-3304</issn></journal-meta><article-meta><title-group><article-title>Zaprzeczanie zbrodniom komunistycznym – wybrane problemy</article-title></title-group><contrib-group><contrib contrib-type="author"><name><surname>Marek Derlatka</surname></name></contrib></contrib-group><article-id pub-id-type="doi">10.36280/AFPiFS.2025.3.95</article-id><volume>44</volume><issue>3</issue><pub-date><year>2025</year></pub-date><fpage>95</fpage><lpage>106</lpage><abstract><p>Przestępstwo określone w art. 55 ustawy z 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu nosi potocznie miano tzw. kłamstwa oświęcimskiego, choć obejmuje także zaprzeczanie zbrodniom komunistycznym. Celem mojego opracowania jest analiza podstawowych zagadnień występku tak zwanej mowy nienawiści w odniesieniu do „wypaczeń komunizmu”. Prawda o zbrodni katyńskiej przetrwała w polskim społeczeństwie mimo stalinowskiego terroru i komunistycznego fałszu. Prawo do prawdy historycznej, czy prawo do zadekretowania jednej dopuszczalnej wizji przeszłości, wolność słowa i wolność badań naukowych, czy te wartości można pogodzić? Odpowiedzi na takie pytania są pilnie poszukiwane, jednak, jak to często bywa w obszarze konfliktu różnych rodzajów wolności, mogą one budzić wiele kontrowersji.</p></abstract><kwd-group><kwd>zbrodnia komunistyczna</kwd><kwd>zaprzeczanie</kwd><kwd>prawo pamięci</kwd><kwd>tożsamość narodowa</kwd></kwd-group></article-meta></front><body /></article>