Research article
Communicative rationality as the basis for the legitimacy of good governance
Racjonalność komunikacyjna jako podstawa legitymizacji good governance
Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej, nr 2(15)/2017, s. 98-114
English
Abstract
The main aim of this paper is to demonstrate that the concept of good governance, based on the theoretical description and methodology of the sciences of organization, public management and economy, auxiliary extending to other reconstructive sciences (political science, sociology, psychology), has the cognitive dimension, referring to the practical reasoning of individuals. Through subjection of specific strategies to the communicative rationality, depending on the normative context, the different ways of public sector management may be selected by the public agencies to a specific area of social relations. This choice is made based on the rational consensus, concluded between the stakeholders and the so-called depositary of the law, by which is meant the professionals associated with the performance of the public service: the politicians, the lawyers and the law-applying officials. The article shows the application of the theory of the communicative ethics: the universal pragmatics of J. Habermas and the transcendental pragmatics of K.-O. Apel in order to explain and justify good governance model.
Keywords
- good governance
- networks
- legitimacy
- instrumental rationality
- communicative rationality
- universal pragmatics
- transcendental pragmatics
References
65 reference entries
References
-
Apel, K. -O. (1997). Diskurs und Verantwortung: Das Problem des Übergangs zur postkonventionellen Moral. Frankfurt am Main: Suhrkamp Verlag.
-
Apel, K.-O. (2002).
-
Regarding the Relationship of morality, law and demo cracy on Habermas’ s Philosophy of Law (1992) from a Transcendental-Pragmatic Point of View. In M. Aboulafia, M. Bookman, C. Kemp ( Eds.), Habermas and Pragmatism (pp. 17 –30). London–New York: Taylor & Francis.
-
Apel, K.-O. (1996). Uniwersalistyczna etyka współodpowiedzialności. Etyka 29, 9–28.
-
Barankiewicz, T. (2013). W poszukiwaniu modelu standardów etycznych w administracji publicznej. Lublin: Wydawnictwo KUL.
-
Barney, D. (2008). Społeczeństwo sieci. Warszawa: Wydawnictwo Sic!
-
Beck, U. (2009). Ponowne odkrycie polityki: przyczynek do t eorii modernizacji refleksywnej. In U. Beck, A. Giddens, S. Lash (Eds.), Modernizacja refleksyjna. Polityka, tradycja i estetyka w porządku społecznym nowoczesności (pp. 11–78). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
-
Bieczyński, M.M. (2010). Teorie dyskursu prawniczego w niemieckiej filozofii prawa na przykładzie koncepcji Jürgena Habermasa, Karla Otto Apla oraz Roberta Alexego, Poznań –Opole: Wydawnictwo Naukowe SCRIPTORIUM.
-
Castells, M. (2011). Społeczeństwo sieci. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
-
Chrisidu-Budnik, A. (2009). Organizacje sieciowe w sektorze publicznym. In J. Blicharz, J. Boć (Eds.), Prawna działalność instytucji społeczeństwa obywatelskiego (pp. 150–176). Wrocław: Kolonia Limited.
-
Cern, K.M. (2016). Jak rozumieć rolę konstytucji we współczesnym s połeczeństwie demokratycznym? Studia Prawno-Ekonomiczne 101, 23–40.
-
Cern, K.M., Wojciechowski, B. (2011). O koniecznych związkach między dyskursem prawnym a moralnym. Principia 10, 191–221.
-
Dryzek, J.S. (2012). Foundations and Frontiers of Deliberative Governance. Oxford: Oxford University Press.
-
Feczko, P. (2015). Governance a jawność działania samorządu terytorialnego. In B. Dolnicki (Ed.), Jawność w samorządzie terytorialnym (pp. 201–210). Warszawa: Wolters Kluwer.
-
Grzeszczak, R. (2015). Good governance – koncepcja dobrych rządów w unijnym syste mie wielopoziomowego rządzenia. In B. Jaworska-Dębska (Ed.), Dobre prawo. Sprawne rządzenie (pp. 633–665). Łódź: Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego.
-
Habermas, J. (2004). Działanie komunikacyjne i detranscendentalizacja rozumu. Warszawa: Oficyna Naukowa.
-
Habermas, J. (2005). Faktyczność i obowiązywanie. Teoria dyskursu wobec zagadnień prawa i demokratycznego państwa prawnego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR.
-
Habermas, J. (1999). Teoria działania komunikacyjnego, t. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
-
Habermas, J. (2009). Uwzględniając Innego. Studia do teorii politycznej. Warszawa: Wydawnictwo
-
Naukowe PWN.
-
Hartman, J. (2011). Heurystyka filozoficzna. Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.
-
Hartman, J. (2000). Istotowy formalizm filozofii praktycznej. In E. Nowak -Juchacz (Eds. ), Transcendentalna filozofia praktyczna (pp. 169–182). Poznań: Wydawnictwo Naukowe IF UAM.
-
Hausner, J. (2008). Zarządzanie publiczne. Podręcznik akademicki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR.
-
Izdebski, H. (2012). Doktryny polityczno-prawne. Fundamenty współczesnych państw. Warszawa: Wolters Kluwer.
-
Izdebski, H. (2011). Elementy teorii i filozofii prawa. Warszawa: Wolters Kluwer.
-
Izdebski, H. (2010). Nowe kierunki zarządzania publicznego a współczesne kierunki myśli polityczno-prawnej. In A. Bosiacki, H. Izdebski, A. Nelicki, I. Zachariasz (Eds.), Nowe zarządzanie publiczne i public governance w Polsce i w Europie (s. 11–25). Warszawa: Wydawnictwo K.E.Liber.
-
Izdebski, H. (2009). Zasada dobrej administracji i prawo do dobrej administracji w świetle standardów Rady Europy. In H. Machińska (Ed.), 60 lat Rady Europy. Tworzenie i stosowanie standardów prawnych. Warszawa: Oficyna Prawa Polskiego.
-
Kaczmarek, P. (2013). Zwrot etyczny. In P. Skuczyński, S. Sykuna (Eds.), Leksykon etyki prawniczej. 100 podstawowych pojęć (pp. 461–466). Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.
-
Kjaer, A.M. (2009). Rządzenie. Warszawa: Wydawnictwo Sic!
-
Klijn, E.H., Koppenjan, J. (2016). Governance Networks in the Public Sector, London –New York: Routledge.
-
Kmieciak, Z. (2015). W poszukiwaniu modelu postępowania odpowiadającego naturze administracji publicznej. Państwo i Prawo 11, 3–18.
-
Koczanowicz, L., Włodarczyk, R. (2011). Współczesna filozofia społeczna. Rozmowy i eseje o społeczeństwie obywatelskim i etyce demokracji. Sopot: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
-
Korkea-aho, E. (2015). Adjudicating New Governance. Deliberative Democracy in the European Union, Abingdon–New York: Routledge.
-
Kuciński, J. (2012). Zasada łączenia przedstawicielskich i bezpośrednich form sprawowania władzy przez naród. In J. Kuciński, W.J. Wołpiuk (Eds.), Zasady ustroju politycznego państwa w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r. (pp. 233–281). Warszawa: Wolters Kluwer.
-
Kulesza, M., Sześciło, D. (2013). Polityka administracyjna i zarządzanie publiczne. Warszawa: Wolters Kluwer.
-
Kurczewska, K. (2014). Zastosowanie zasad public governance w prawie publicznym jako wyraz zachodzących zmian społecznych i technologicznych. In I. Niżnik-Dobosz (Ed.), Zastosowanie idei public governance w prawie administracyjnym (pp. 283–289). Warszawa: Difin.
-
Łętowska, E. (2014). Udatny. In M. Budzińska ( Ed.), Zapomniane słowa. Wołowiec: Wydawnictwo Czarne.
-
Łętowska, E., Woleński, J. (2013). Czy prawo zatruwa wolność? Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria 3, 9–25.
-
Łętowska, E., Pawłowski, K. (2013). O prawie i o mitach. Warszawa: Wolters Kluwer.
-
Małecka-Łyszczek, M. (2014). Partycypacja w ramach public governance. In B. Dolnicki (Ed.), Partycypacja społeczna w samorządzie terytorialnym (pp. 44–57). Warszawa: Wolters Kluwer.
-
Maugeri, S. (2010). Governance czyli nowy styl zarządzania. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.
-
Mazur, S. (2015). Współzarządzanie publiczne – wyzwania teoretyczne, zastosowania praktyczne. In S. Mazur (Ed.), Współzarządzanie publiczne (pp. 303 –310). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe
-
SCHOLAR.
-
Mendieta, E. (2002). The Adventures of Transcendental Philosophy: Karl -Otto Apel’s Semiotics and Discourse Ethics. Lanham: Rowman & Littlefield.
-
Menkes, M. (2016). Governance gospodarczy – studium prawnomiędzynarodowe. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.
-
Osborne S.P. (Ed.) (2010)., The New Public Governance? Emerging Perspectives on th e Theory and Practice of Public Governance. London–New York: Routledge.
-
Paździora, M. (2007). Uprzywilejowanie praktyki, czyli o tzw. zwrocie praktycznym w teorii i jego konsekwencjach. In M. Błachut (Ed.), Z zagadnień teorii i filozofii prawa. Ponowoczesność (pp. 195–198). Wrocław: Kolonia Limited.
-
Paździora, M., Stambulski, M. (2014). Co może dać nauce prawa polityczność? Przyczynek do przyszłych badań. Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej 1, 55–66.
-
Pyka, R. (2014). Metropolizacja a lokalne governance. Globalne wyzwania państwa narodowego na przykładzie V Republiki Francuskiej. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
-
Rhodes, R.A.W. (2003). What Is New About Gove rnance and Why Does It Matter? In J. Hayward, A Menon (Eds.), Governing Europe (pp. 61–73). Oxford: Oxford University Press.
-
Rosanvallon, P. (2011a). Democratic Legitymacy: Impartiality, Reflexivity, Proximity. Princeton: Princeton University Press.
-
Rosanvallon, P. (2011b). Kontrdemokracja. Polityka w dobie nieufności. Wrocław: Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej.
-
Safjan, M. (2007). Wyzwania dla państwa prawa. Warszawa: Wolters Kluwer.
-
Skuczyński, P. (2011). Czy grozi nam kryzys prawa? Rozważania na tle tzw. roszczenia do słuszności. Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej 2, 61–75.
-
Skuczyński, P. (2010). Good governance w sądownictwie i zawodach prawniczych. In A. Bosiacki, H. Izdebski, A. Nelicki, I. Zachariasz (Eds.), Nowe zarządzanie publiczne i public governance w Polsce i w Europie (pp. 195–204). Warszawa: Wydawnictwo K.E.Liber.
-
Skuczyński, P. (2008). Soft law w perspektywie teorii prawa. In O. Bogucki, S. Czepita (Eds.), System prawny a porządek prawny (pp. 325–343). Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.
-
Skuczyński, P. (2015). Uzasadnienie refleksyjne i problem jego recepcji w teorii Roberta Alexy’ego. In K.J. Kaleta, P. Skuczyński (Eds.), Refleksyjność w prawie. Konteksty i zastosowania (pp. 87–119). Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.
-
Sroka, J. (2009). Deliberacja i rządzenie wielopasmowe. Teoria i praktyka. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
-
Stawecki, T., Staśkiewicz, W., Winczorek, J. (2008). Między policentrycznością a fragmentaryzacją. Wpływ Trybunału Konstytucyjnego na polski porządek prawny. Warszawa: Ernst & Young.
-
Stoker, G. (2016). Współzarządzanie jako teoria: pięć propozycji. In J. Hausner, B. Jessop, S. Mazur (Eds.), Governance. Wybór tekstów klasycznych (pp. 109–121). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe
-
Sunstein, C. (2006). Sprzeciw w życiu społeczeństw. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.
-
Wiktorska-Święcka, A. (2014). Governance jako nowy paradygmat sterowania rozwojem w procesach integracji europejskiej. In A. Pacześniak, M. Klimowicz ( Eds.), Procesy integracyjne i dezintegracyjne w Europie. Podręcznik akademicki (pp. 147–178). Wrocław: OTO.
-
Zirk-Sadowski, M. (2000). Dyskurs jak o mowa regulowana wymogami moralnymi. In G. Skąpska (Ed.), Prawo w zmieniającym się społeczeństwie. Księga jubileuszowa profesor Marii Boruckiej-Arctowej (pp. 185–195). Toruń: Wydawnictwo A. Marszałek.
-
Zirk-Sadowski, M. (2013). Tożsamość kulturowa w wykładni i stos owaniu prawa administracyjnego. Filozofia Publiczna i Edukacja Demokratyczna 2, 134–151.
-
Zirk-Sadowski, M. (2010). Wykładnia prawa a wspólnoty sędziów. In A. Choduń, S. Czepita (Eds.), W poszukiwaniu dobra wspólnego. Księga jubileuszowa Profesora Macieja Zielińskiego. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.
Publication information
Issue data
Issue nr 2(15)/2017
- Pages
- 98-114
- Published
How to cite
Bibliographic description and verified export formats.
Format AFPiFS
M. Żak, Communicative rationality as the basis for the legitimacy of good governance, „Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej” nr 2(15)/2017, s. 98–114, DOI: 10.36280/afpifs.2017.2.98
ACM
[1] Mariola Żak. 2017. Communicative rationality as the basis for the legitimacy of good governance. AFPiFS 2(15) (2017), 98–114. https://doi.org/10.36280/afpifs.2017.2.98
ACS
(1) Żak, M. Communicative Rationality as the Basis for the Legitimacy of Good Governance. AFPiFS 2017, No. 2(15), 98–114. https://doi.org/10.36280/afpifs.2017.2.98.
APA
Żak, M. (2017). Communicative rationality as the basis for the legitimacy of good governance. Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej, 2(15), 98–114. https://doi.org/10.36280/afpifs.2017.2.98
ABNT
ŻAK, Mariola. Communicative rationality as the basis for the legitimacy of good governance. Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej, n. 2(15), p. 98–114, 2017.
Chicago
Żak, Mariola. “Communicative Rationality as the Basis for the Legitimacy of Good Governance.” Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej, no. 2(15) (2017): 98–114. https://doi.org/10.36280/afpifs.2017.2.98.
Harvard
Żak, M. (2017) “Communicative rationality as the basis for the legitimacy of good governance,” Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej, 2(15), pp. 98–114. Available at: https://doi.org/10.36280/afpifs.2017.2.98.
IEEE
[1] M. Żak, “Communicative rationality as the basis for the legitimacy of good governance,” AFPiFS, no. 2(15), pp. 98–114, 2017, doi: 10.36280/afpifs.2017.2.98.
MLA
Żak, Mariola. “Communicative Rationality as the Basis for the Legitimacy of Good Governance.” Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej, no. 2(15), 2017, pp. 98–114, https://doi.org/10.36280/afpifs.2017.2.98.
Turabian
Żak, Mariola. “Communicative Rationality as the Basis for the Legitimacy of Good Governance.” Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej, no. 2(15) (2017): 98–114. https://doi.org/10.36280/afpifs.2017.2.98.
Vancouver
1. Żak M. Communicative rationality as the basis for the legitimacy of good governance. AFPiFS. 2017;2(15):98–114. doi:10.36280/afpifs.2017.2.98
OSCOLA
Mariola Żak, ‘Communicative rationality as the basis for the legitimacy of good governance’ (2017) 2(15) AFPiFS 98 <https://doi.org/10.36280/afpifs.2017.2.98>.
