On responsibility, justification of punishment and theory of punishment as communication

References

1. 01

   Barnett, R.E. (1977). Restitution: A New Paradigm of Criminal Justice. Ethics 87/4, 279–301.

2. 02

   Bennett, C. (2007). The Apology Ritual: A Philosophical Theory of Punishment. Cambridge: Cambridge University Press.

3. 03

   Cane, P. (2002). Responsibility in Law and Morality. Oxford: Hart Publishing.

4. 04

   Christie, N. (1977). Conflicts as Property. British Journal of Criminology 17/1, 1–15.

5. 05

   Christie, N. (1991). Granice cierpienia. Warszawa: Wiedza Powszechna.

6. 06

   Ciepły, F. (2010). Chrześcijańska koncepcja kary kryminalnej a współczesne poglądy na karę. Lublin: Wydawnictwo Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

7. 07

   Dennett, D.C. (2007). Słodkie sny: Filozoficzne przeszkody na drodze do nauki o świadomości. Warszawa: Prószyński i S-ka.

8. 08

   Double, R. (1991). The Non Reality of Free Will. Oxford: Oxford University Press.

9. 09

   Duff, R.A. (2006). Karanie obywateli. Ius et Lex 1, 19–43.

10. 10

    Duff, R.A. (2007). Legal Theory Today. Answering for Crime. Oxford: Hart Publishing.

11. 11

    Duff, R.A. (2003). Penance, Punishment and the Limits of Community. Punishment & Society 5/3, 295–312.

12. 12

    Duff, R.A. (2001). Punishment, Communication and Community. Oxford: Oxford University Press.

13. 13

    Duff, R.A. (2012). Relational Reasons and the Criminal Law. Oxford Studies in Philosophy of Law 2, 12–30.

14. 14

    Ellis, G.F.R. (2012). Top-down causation and emergence: some comments on mechanisms. Interface Focus 2/1, 126–140.

15. 15

    Feinberg, J. (2006). Funkcja ekspresyjna kary kryminalnej. Ius et Lex 1, 215–228.

16. 16

    Ferri, E. (1921). Reform of Penal Law in Ita ly. Journal of Criminal Law and Criminology 12/2, 178– 198.

17. 17

    Fischer, J.M. (2005). Frankfurt-Type Examples and Semi -Compatibilism. In R. Kane ( Ed.), The Oxford Handbook of Free Will. Oxford: Oxford University Press.

18. 18

    Fischer, J.M. (2006). Free Will and Moral Responsibility. In D. Copp (Ed.), The Oxford Handbook of Ethical Theory. Oxford: Oxford University Press.

19. 19

    Fischer, J.M. (2010). Responsibility and Autonomy. In J.T. O’Connor, C. Sandis (Eds.), A Companion to the Philosophy of Action. Oxford: Wiley-Blackwell.

20. 20

    Fischer, J.M., Ravizza, M. (1994). Responsibility for Consequences. In J.L. Coleman, A. Buchanan (Eds.), In Harm’s Way. Essays in Honor of Joel Feinberg. Cambridge: Cambridge University Press.

21. 21

    Frankfurt, H. (1997). Alternatywne możliwości i odpowiedzialność moralna. In J. Hołówka ( Ed.), Filozofia moralności. Postanowienie i odpowiedzialność moralna. Warszawa: Fundacja Aletheia.

22. 22

    Gaberle, A. (2001). Od bezpieczeństwa prawnego do bezpieczeństwa osobistego (O kryzysie prawa karnego). Państwo i Prawo 5, 17–29.

23. 23

    Golash, D. (1994). The Retributive Paradox. Analysis 54/2, 72–78.

24. 24

    Hampton, J. (2007). Liberalism, retribution and criminality. In J.L. Coleman, A. Buchanan ( Eds.), In Harm’s Way. Essays in Honor of Joel Feinberg. Cambridge: Cambridge University Press.

25. 25

    Hart, H.L.A. (2008). Punishment and Responsibility: Essays in the Philosophy of Law. Oxford: Oxford University Press.

26. 26

    Heller, M. (2012). Filozofia przypadku. Kraków: Copernicus Center Press.

27. 27

    Heller, M., Życiński, J. (1996). Dylematy ewolucji. Tarnów: Wydawnictwo Biblos.

28. 28

    von Hirsch, A. (2006). Uzasadnienie istnienia i wymiaru kary we współczesnym retrybutywizmie. Ius et Lex, 45–83.

29. 29

    Hołówka, J. (2000). (Ed.) Filozofia moralności. Wina, kara, wybaczenie. Warszawa: Fundacja Aletheia.

30. 30

    Honoré, A.M. (1999). Responsibility and Fault. Oxford: Hart Publishing.

31. 31

    Ingarden, R. (2009). Książeczka o człowieku. Warszawa: Wydawnictwo Literackie.

32. 32

    J. Woleński. (1996). Wolność, determinizm, indeterminizm, odpowiedzialnoś ć. Śląskie Studia Teologiczno-Historyczne 29, 176–179.

33. 33

    Jansen, N. (2013). The idea of legal responsibility. Oxford Journal of Legal Studies 34/2, 221–252.

34. 34

    Kane, R. (2005). A Contemporary Introduction to Free Will. Oxford: Oxford University Press.

35. 35

    Karaś, T. (2011). Koncepcja czynu nied ozwolonego w amerykańskiej teorii i filozofii prawa. Warszawa: Wydawnictwo Liber.

36. 36

    Kaufman, A.S. (1960). The Reform Theory of Punishment. Ethics 71/1, 49–53.

37. 37

    Khoury, A.C. (2013). Synchronic and diachronic responsibility. Philosophical Studies 165/3, 735– 752.

38. 38

    Krajewski, K. (1992). Kara i współczesne społeczeństwo (wokół książki D. Garlanda). Państwo i Prawo 5, 82–88.

39. 39

    Krajewski, K. (1994). Teorie kryminologiczne a prawo karne. Kraków: Dom Wydawniczy ABC.

40. 40

    Królikowski, M. (2004). Komunikacyjne teorie kary jako współczesne retrybutywne uzasadnienia kary kryminalnej. Studia Iuridica 43, 33–52.

41. 41

    Królikowski, M. (2006). Sprawiedliwość retrybutywna wobec sprawiedliwości naprawczej. Ius et Lex 1, 107–129.

42. 42

    Lang, W. (1969). Spór o pojęcie odpowiedzialności prawnej. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Nauki Humanistyczno-Społeczne. Prawo 37/9, 51–70.

43. 43

    Lucas, J. (1991). Responsibility. Oxford: Clarendon Press.

44. 44

    Lyons, D. (2000). Etyka i rządy prawa. Warszawa: Dom Wydawniczy ABC.

45. 45

    Łuków, P. (2011). Metafizyka wolności i odpowiedzialności. In S.T. Kołodziejczyk (Ed.), Przewodnik po metafizyce. Kraków: Wydawnictwo WAM.

46. 46

    Marek, A. (1980). „Nowy realizm” w polityce kryminalnej Stanów Zje dnoczonych – założenia i efekty. Państwo i Prawo 4, 98–120.

47. 47

    Morris, H. (1968). Persons and Punishment. The Monist 52/4, 475–501.

48. 48

    Murphy, J.G. (1973). Marxism and Retribution. Philosophy and Public Affairs 2/3, 217–243.

49. 49

    Olejnik, S. (1962). Odpowiedzialność moralna zmniejszona. Roczniki Filozoficzne 10/2, 5–57.

50. 50

    Ossowska, M. (1983). O człowieku, moralności i nauce. Miscellanea. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

51. 51

    Pedersen, O. (1997). Konflikt czy symbioza? Kraków: Wydawnictwo Biblos.

52. 52

    Peno, M. (2011). Nowoczesna polityka kryminalna w świetle koncepcji polityki tworzeni a prawa Jerzego Wróblewskiego. In T. Bekrycht, M. Zirk -Sadowski ( Eds.), Wpływ teorii Jerzego Wróblewskiego na współczesne prawoznawstwo. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.

53. 53

    Philips, M. (1986). The Justification of Punishment an d the Justification of Political Authority. Law and Philosophy 5/3, 393–416.

54. 54

    Pohl, Ł. (2012). Prawo karne. Wykład części ogólnej. Warszawa: LexisNexis.

55. 55

    Renzo, M. (2013). Responsibility and Answerability in the Criminal Law. In R.A. Duff, L. Farmer, S. Marshall, M. Renzo, V. Tadros ( Eds.), The Constitution of the Criminal Law. Oxford: Oxford University Press.

56. 56

    Ripstein, A. (2001). Equality, Responsiblity, and the Law. Cambridge: Cambridge University Press.

57. 57

    Rodzynkiewicz, M. (1997). Fenomen odpowiedzialności w refleksji filozoficznej a prawnokarne zasady odpowiedzialności. Przegląd Prawa Karnego 16.

58. 58

    Ross, A. (1975). On Guilt, Responsibility and Punishment. London: Stevens.

59. 59

    Stelmach, J., Brożek, B., Soniewiecka, M., Załuski, W. (2010). Paradoksy bioetyki prawniczej. Warszawa: Wolters Kluwer.

60. 60

    Ślipko, T. (1983). Zarys etyki ogólnej. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy.

61. 61

    Trusted, J. (1984). Free Will and Responsibility. Oxford: Oxford University Press.

62. 62

    Utrat-Milecki, J. (2006). Podstawy penologii. Te oria kary. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.

63. 63

    Wojciechowski, B. (2006). Dyskursywno-etyczne uzasadnienie kary kryminalnej. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny 3, 137–151.

64. 64

    Woleński, J. (1995). Analiza i odpowiedzialność. Znak 10, 55–61.

65. 65

    Wootton, B. (1959). Social Science and Social Pathology. London: Allen & Unwin.