Archiwum Filozofii Prawa
i Filozofii SpołecznejJournal of the Polish Section of IVR ISSN 2082-3304Logo of the Polish Section of IVRPolish Section of IVR ↗

Research article

Clarity of law requirement regarding European Union law

Article authors
  1. Jakub Karczewski

Postulat jasności prawa w odniesieniu do prawa Unii Europejskiej

Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej, nr 2(11)/2015, s. 42-58

DOI 10.36280/afpifs.2015.2.42 ↗
Issue
nr 2(11)/2015
Pages
42-58
Published
Article language
English

English

Abstract

Clarity is one of the basic traits of good law. So far, theory of law has focused on the clarity of law requirement only with reference to national legal orders. The article tries to apply this requirement to multilingual and multicultural European Union legal order. Clear law is understandable and precise. Although it is not possible to make law completely clear, the legislator should try to make it as clear as possible since such law protects important values and enables to achieve important goals, for instance it makes law more efficient and certain. One of the crucial prerequisites for clear law is appropriate language of the texts of legal acts. It concerns both vocabulary and syntax of these texts. Therefore, in order to make law clear, the legislator should follow specific rules regarding linguistic aspects of lawmaking. European Union law should be clear as well. Since European Union multilingual and multicultural legal order is different from national legal orders, including the multilingual ones, the methods of making European Union law clear are partly different from those applied in national legal orders. It concerns, above all, the language of texts of European Union legal acts. The use of new, European, legal terms is justified and helps make European Union law clear, even though this does not have to seem evident. In contrast to the new vocabulary, the new, European, syntax of texts of European Union legal acts is not justified. In order to make law clear, the European Union legislator should follow the same syntactic rules as the national legislator.

Keywords

  • clarity of law
  • European Union law
  • law-making
  • multilingualism of law
  • multiculturalism of law
Full text PDF How to cite

References

80 reference entries

References

  1. Ajani, G., Rossi, P. (2006). Multilingualism and the coherence of European private law. In B. Pozzo, V. Jacometti (Eds.), Multilingualism and the harmonisation of European law. Alphen aan den Rijn: Wolters Kluwer.

  2. Andruszkiewicz, M. (2012). Jasność prawa a język prawny. In A. Jamróz ( Ed.), Państwo prawa. Parlamentaryzm. Sądownictwo konstytucyjne. Pamięci Profesora Zdzisława Czeszejki-Sochackiego. Białystok: Temida2.

  3. Barthes, R. (1999). Śmierć autora. Teksty Drugie 1–2, 247–251.

  4. Biel, Ł (2007). Translation of multilingual EU legislation as a sub -genre of legal translation. In D. Kierzkowska (Ed.), Court interpreting and legal translation in the enlarged Europe 2006. Papers from the Warsaw International Forum held on 23–25 August 2006 in Warsaw. Warszawa: Translegis.

  5. Blumann, C., Dubouis, L. (2010). Droit institutionnel de l’Union européenne. Paris: LexisNexis.

  6. Brożek, B. (2011). Pewność prawa jako stabilność strukturalna. Forum Prawnicze 6, 23-29.

  7. Choduń, A. (2006). Norma językowa a dyrektywy redagowania tekstów aktów prawnych. In S. Czepita (Ed.), Konwencjonalne i formalne aspekty prawa. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.

  8. Choduń, A. (2007). Komunikatywność języka tekstów aktów prawnych. Przegląd Legislacyjny 2.

  9. Choduń, A. (2009). Uwagi o komunikatywności tekstów aktów prawnych. In A. Mróz, A. Niewiadomski, M. Pawelec (Eds.), Prawo i język. Warszawa: Lingua Iuris.

  10. Czepita, S., Wronkowska, S.

  11. Zieliński, M. (2013). Założenia szkoły poznańsko-szczecińskiej w teorii prawa. Państwo i Prawo 2, 3–16.

  12. Derlén, M. (2009). Multilingual interpretation of European Union law. Alphen aan den Rijn: Wolters Kluwer.

  13. Doczekalska, A. (2006). Interpretacja wielojęzycznego prawa Unii Europejskiej. Europejski Przegląd Sądowy 5, 14-21.

  14. Doczekalska, A. (2009). Drafting and interpretation of EU law – paradoxes of legal multilingualism. In G. Grewendorf, M. Rathert (Eds.), Formal linguistics and law. Berlin–New York: Mouton de Gruyter.

  15. Doczekalska, A (2009). Drafting or translation – production of multilingual legal texts. In F. Olsen, A. Lorz, D. Stein (Eds.), Translation issues in language and law. Basingstoke–New York: Palgrave Macmillan.

  16. Doczekalska, A. (2010). Equality of languages at a time of legal multilingualism. In W. Hoff (Ed.), The Critique of Law. Independent Legal Studies, t. 8: Equality. Warszawa: Wydawnictwo Akademii Leona Koźmińskiego.

  17. Doczekalska, A. (2012). Wielojęzyczność prawa a konwergencja kultur prawnych w Europie i Kanadzie. In O. Nawrot, S. Sykuna, J. Zajadło (Eds.), Konwergencja czy dywergencja kultur i systemów prawnych? Warszawa: C.H. Beck.

  18. Doczekalska, A. (2014). (De)kulturyzacja i (de)hybrydyzacja języka prawnego w procesie tworzenia i transpozycji prawa Unii Europejskiej. In M. Zirk-Sadowski, B. Wojciechowski, T. Bekrycht (Eds.), Integracja zewnętrzna i wewnętrzna nauk prawnych. Cz. 1. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

  19. Fuller, L.L. (2004). Moralność prawa. Warszawa: ABC.

  20. Gallas, T. (2006). Understanding EC law as ‘Diplomatic law’ and its language. In B. Pozzo, V. Jacometti (Eds.), Multilingualism and the harmonisation of European law. Alphen aan den Rijn: Wolters Kluwer.

  21. Gizbert-Studnicki, T. (1986). Język prawny z perspektywy socjolingwistycznej. Kraków: Uniwersytet Jagielloński.

  22. Gizbert-Studnicki, T. (1992). Język prawny a obraz świata. In G. Skąpska (red.), Prawo w zmieniającym się społeczeństwie. Księga jubileuszowa dedykowana Profesor Marii Boruckiej -Arctowej. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

  23. Gizbert-Studnicki, T. (2001). Problem przekładu tekstów prawnych. In Dziedzictwo prawne XX wieku. Księga pamiątkowa z okazji 150 -lecia Towarzystwa Biblioteki Słuchaczów Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kraków: Zakamycze.

  24. Gizbert-Studnicki, T. (2009). Postulat jasności i zrozumiałości tekstów prawnych a dostęp do prawa. In A. Mróz, A. Niewiadomski, M. Pawelec (Eds.), Prawo i język. Warszawa: Lingua Iuris.

  25. Grzeszczak, R., Zawidzka, A. (2010). Tworzenie prawa Unii Europejskiej. In J. Barcz (Ed.), Źródła prawa Unii Europejskiej. Warszawa: Instytut Wydawniczy EuroPrawo.

  26. Hołówka, T. (2007). Kultura logiczna w przykładach. Warszawa: PWN

  27. Jadacka, H. (1995). Od czego zależy zrozumiałość tekstu? Biuletyn Rady Legislacyjnej 6.

  28. Jadacka, H. (2019). Dlaczego nie wszyscy mogą rozumieć teksty prawne. In A. Mróz, A. Niewiadomski, M. Pawelec (Eds.), Prawo, język, etyka. Warszawa: Lingua Iuris.

  29. Jadacki, J.J. (2002). Spór o granice języka. Warszawa: Semper.

  30. Jedlecka, W. (2005). Pojmowanie autonomii prawa europejskiego. In S. Wronkowska (Ed.), Polska kultura prawna a proces integracji europejskiej. Kraków: Zakamycze.

  31. Jedlecka, W. (2005). Z zagadnień autonomii prawa wspólnotowego. In J. Kaczor (Ed.), Z zagadnień teorii i filozofii prawa. Teoria prawa europejskiego. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

  32. Jopek-Bosiacka, A. (2010). Legal communication: a cross cultural perspective. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego. Kaehler, L. (n.d.). Indeterminacy in the law: Types and problems. In: IVR Encyclopaedia of Jurisprudence, Legal Theory and Philosophy of Law. Retrieved from: http://ivr-enc.info/

  33. Kalisz, A. (2010). Wykładnia prawa Unii Europejskiej. In J. Barcz (Ed.), Źródła prawa Unii Europejskiej. Warszawa: Instytut Wydawniczy EuroPrawo.

  34. Kierzkowska, D. (2008). Tłumaczenie prawnicze. Warszawa: Tepis.

  35. Kjaer, A.L. (2004). A common legal language in Europe? In M. van Hoecke ( Ed.), Epistemology and methodology of comparative law. Oxford–Portland: Bloomsbury Publishing.

  36. Klemensiewicz, Z. (1961). O różnych odmianach współczesnej polszczyzny. In Z. Klemensiewicz, W kręgu języka literackiego i artystycznego. Warszawa: PWN.

  37. Kłopotowska, A. (2013). Meandry pracy unijnego tłumacza. Jak powstają polskie wersje tekstów urzędowych Unii Europejskiej? In I Kongres języka urzędowego, 30 –31 października 2012 r. Warszawa.

  38. Kress, K. (1989). Legal Indeterminacy. California Law Review 77(2), 283–337.

  39. Lasota, M. (2005). Wykładnia autonomiczna w europejskim prawie wspólnotowym – kilka uwag na przykładzie znaczenia terminu „sąd”. In S. Wronkowska (Ed.), Polska kultura prawna a proces integracji europejskiej. Kraków: Zakamycze.

  40. Łętowska, E. (2005). Między Scyllą i Charybdą – sędzia polski między Strasburgiem i Luksemburgiem. Europejski Przegląd Sądowy 1, 3–10.

  41. Łętowska, E. (2005). „Multicentryczność” systemu prawa i wykładnia jej przyjazna. In L. Ogiegło, W. Popiołek, M. Szpunar (Eds.), Rozprawy prawnicze. Księga pamiątkowa Profesora Maksymiliana Pazdana. Kraków: Zakamycze.

  42. Łętowska, E. (2005). Multicentryczność współczesnego systemu prawa i jej konsekwencje. Państwo i Prawo 4, 3–10. Łopatka, A. Kryteria jakości prawa. In A. Wasilkowski (Ed.), Jakość prawa. Warszawa: ABC.

  43. Maliszewska-Nienartowicz, J. (2010). Zasada rządów prawa w Unii Europejskiej. In J. Barcz (Ed.), Zasady ustrojowe Unii Europejskiej. Warszawa: Instytut Wydawniczy EuroPrawo.

  44. Marchetti, C. (2012). Legal categories and legal terms in the path towards a European private law: the experiment of the DCFR. European Review of Private Law 5–6, 1265–1276.

  45. Markowski, A. (2006). Polisemia (Wieloznaczność wyrazów). In A. Markowski ( Ed.), Wielki słownik poprawnej polszczyzny. Warszawa: PWN.

  46. Markowski, A. (2009). Kultura języka polskiego. Teoria. Zagadnienia leksykalne. Warszawa: PWN.

  47. Masło, K. (2008). Wykładnia autonomiczna w prawie Unii Europejskiej. In C. Mik (Ed.), Wykładnia prawa Unii Europejskiej. Toruń: TNOiK.

  48. Matczak, M. (2010). Innowacyjność w interpretacji prawa jako reakcja na zmiany w rzeczywistości – wstęp do rozważań teoretycznych nad rozumieniem tekstu prawnego. In J. Oniszczuk (Ed.), Normalność i kryzys – jedność czy różnorodność. Refleksje filozoficznoprawne i ekonomiczno-społeczne w ujęciu aksjologicznym. Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH.

  49. Matczak, M. (2014). Tekst prawny jako opis świata możliwego. Rozważania o modelu interpretacji prawniczej. In M. Zirk-Sadowski, B. Wojciechowski, T. Bekrycht (Eds.), Integracja zewnętrzna i wewnętrzna nauk prawnych. Cz. 1. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

  50. Paunio, E. (2013). Legal certainty in multilingual EU law. Language, discourse and reasoning at the European Court of Justice. Farnham: Routledge.

  51. Płeszka, K., Gizbert-Studnicki, T. (1984). Dwa ujęcia wykładni prawa. Próba konfrontacji. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Nauk Politycznych 20, 17-27.

  52. Pozzo, B. (2003). Harmonisation of European contract law and the need of creating a common terminology. European Review of Private Law 6, 754-767.

  53. Pozzo, B. (2012). The impact of multilingualism on the harmonization of European private law. European Review of Private Law 5–6, 1181–1183.

  54. Somssich, R., Várnai, J., Bérczi, A. (2010). Lawmaking in the EU multilingual environment. Luxemburg:

  55. Stawecki, T. (2005). O praktycznym zastosowaniu hermeneutyki w wykładni prawa. In P. Winczorek (Ed.), Teoria i praktyka wykładni prawa. Warszawa: Liber.

  56. Stawecki, T. (2006). Między common law a prawem kontynentalnym. Kodeks cywilny jako słownik angielsko-polski w praktyce banków. Przegląd Sądowy 11–12, 143-165.

  57. Stawecki, T. (2012). Autonomous constitutional interpretation. International Journal for the Semiotics of Law 25(4), 505-535.

  58. Steiner, E. (2002). French legal method. Oxford: Oxford University Press.

  59. Stelmach, J. (1999). Współczesna filozofia interpretacji prawniczej. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

  60. Stelmach, J. (2011). Czy interpretacja prawnicza może być gwarantem pewności prawa? Forum Prawnicze 6, 17-22.

  61. Szuniewicz, M. (2006). Interpretacja prawa wspólnotowego – metody i moc wiążąca wykładni ETS. Studia Prawnicze 1, 23-68.

  62. Tobor, Z. (2013). W poszukiwaniu intencji prawodawcy. Warszawa: Wolters Kluwer.

  63. Tokarski, R. (1993). Słownictwo jako interpretacja świata, In J. Bartmiński (Ed.), Encyklopedia kultury polskiej XX wieku, t. 2: Współczesny język polski. Wrocław: Wiedza o kulturze.

  64. Tridimas, T. (2006). The general principles of EU law. Oxford: Oxford University Press.

  65. Trzciński, J., Wiącek, M. Znaczenie art. 27 Konstytucji dla statusu jednostki w Rzeczypospolitej Polskiej. In A. Jamróz (Ed.), Państwo prawa. Parlamentaryzm. Sądownictwo konstytucyjne. Pamięci Profesora Zdzisława Czeszejki-Sochackiego. Białystok: Temida2.

  66. Wronkowska, S. (1976). Postulat jasności prawa i niektóre metody jego realizacji. Państwo i Prawo 10, 19-33.

  67. Wronkowska, S. (1982). Problemy racjonalnego tworzenia prawa. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.

  68. Wronkowska, S. (2001). Kryteria oceny prawa. In E. Kustra (Ed.), Przemiany polskiego prawa (lata 1989– 1999). Toruń: Wydawnictwo UMK.

  69. Wronkowska, S. (2002). Technika prawodawcza i jej zasady. In S. Wronkowska, M. Zieliński, Komentarz do Zasad techniki prawodawczej z dnia 20 czerwca 2002 r. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.

  70. Wronkowska, S. (2007). O cechach języka tekstów prawnych. In Język polskiej legislacji, czyli zrozumiałość przekazu a stosowanie prawa. Materiały z konferencji zorganizowanej przez Komisję Kultury i Środków Przekazu oraz Komisję Ustawodawczą Kancelarii Senatu. Warszawa: Kancelaria Sejmu.

  71. Wronkowska, S., Zieliński, M. (1993). Problemy i zasady redagowania tekstów prawnych. Warszawa: Urząd Rady Ministrów.

  72. Wronkowska, S., Zieliński, M. (2002). Komentarz do Zasad techniki prawodawczej z dnia 20 czerwca 2002 r. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.

  73. Wronkowska, S.

  74. Ziembiński, Z. (1997). Zarys teorii prawa. Poznań: Ars bon et aequi.

  75. Wróblewski B. (1948). Język prawny i prawniczy. Kraków: Polska Akademia Umiejętności.

  76. Zdunkiewicz-Jedynak, D. (2008). Wykłady ze stylistyki. Warszawa: PWN.

  77. Zieliński, M. (1999). Wiedza o tekstach prawnych jako warunek ich rozumienia. In Język polskiej legislacji, czyli zrozumiałość przekazu a stosowanie prawa. Materiały z konferencji zorganizowanej przez Komisję Kultury i Środków Przekazu oraz Komisję Ustawodawczą Kancelarii Senatu. Warszawa: Kancelaria Sejmu.

  78. Ziembiński, Z. (2007). Typologia norm prawnych. In S. Wronkowska (Ed.), Z teorii i filozofii prawa Zygmunta Ziembińskiego. Warszawa: Wolters Kluwer.

  79. Zirk-Sadowski, M. (2005). Wykładnia i rozumienie prawa w Polsce po akcesji do Unii Europejskiej. In S. Wronkowska (Ed.), Polska kultura prawna a proces integracji europejskiej. Kraków: Zakamycze.

  80. Zirk-Sadowski, M. (2011). Wprowadzenie do filozofii prawa. Warszawa: Wolters Kluwer.

Publication information

Author and affiliation

Jakub Karczewski

Uniwersytet Warszawski

Issue data

Issue nr 2(11)/2015

Pages
42-58
Published
AccessOtwarty LicenceCC BY 4.0 ↗

How to cite

Bibliographic description and verified export formats.

Format AFPiFS

J. Karczewski, Clarity of law requirement regarding European Union law, „Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej” nr 2(11)/2015, s. 42–58, DOI: 10.36280/afpifs.2015.2.42

Export citation data