The ‘clarification’ theory of legal interpretation as a theory of justification. Psycholinguistic perspective and the positivist idea of legal interpretation

References

1. 01

   Alexy, R. (2002). The Argument from Injustice. A Reply to Legal Positivism, Oxford: Oxford University Press.

2. 02

   Barankiewicz, T. (2010). Inkluzywny pozytywizm prawniczy. Geneza, rozwój, główne idee. Państwo i Prawo, 1, 10-24.

3. 03

   Broekman, J.M. (1987). Minimalna zawartość pozytywizmu. Pozytywizm w prawie i w teorii prawa. Studia Prawno-Ekonomiczne, 38, 7-25.

4. 04

   Brzeziński, J. (2007). Metodologia badań psychologicznych. Warszawa: PWN.

5. 05

   Chauvin, T. & Stawecki, T. & Winczorek, P. (2009). Wstęp do prawoznawstwa. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.

6. 06

   Dworkin, R. (2006). Imperium prawa. Warszawa.

7. 07

   Dybowski, K. (1991). Johna Austina filozofia prawa. Toruń.

8. 08

   Dyrda, A. (2010). Argument „semantycznego ukąszenia” a teoria prawa Jerzego Wróblewskiego. Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej. 1(1), 39-47.

9. 09

   Gizbert-Studnicki T. (2010). Dyrektywy wykładni drugiego stopnia. In A. Choduń, S. Czepita (Eds.). W poszukiwaniu dobra wspólnego. Księga Jubileuszowa Profesora Macieja Zielińskiego. Szczecin: Wydawnictwo Uniwersytetu Szczecińskiego.

10. 10

    Grabowski A. (2009). Prawnicze pojęcie obowiązywania prawa stanowionego. Krytyka niepozytywistycznej koncepcji prawa. Kraków: Księgarnia Akademicka.

11. 11

    Himma K.E. (2002). Inclusive Legal Positivism. In J.L. Coleman, S. Shapiro (Eds.). Oxford Handbook Of Jurisprudence And Philosophy Of Law, Oxford: Oxford University Press, pp. 125-165.

12. 12

    Holocher J. (2009). Kontekst odkrycia i kontekst uzasadnienia w świetle topicznej koncepcji prawa. Studia Prawno-Ekonomiczne, 80, 9-29.

13. 13

    Kurcz I. (2004). Język i komunikacja. In J. Strelau, (Ed.). Psychologia. Podręcznik akademicki, 2. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

14. 14

    Kurcz I. & Polkowska A. (1990). Interakcyjne i autonomiczne przetwarzanie informacji języ kowej na przykładzie procesu rozumienia tekstu czytanego na głos. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk– Łódź: Ossolineum.

15. 15

    Lakatos I. (1978). The methodology of scientific research programmes. Cambridge-New York: Cambridge University Press.

16. 16

    Lang W. & Wróblewski J. & Zawadzki S. (1979). Teoria państwa i prawa. Warszawa: PWN.

17. 17

    Lang W. & Wróblewski J. & Zawadzki S. (1986). Teoria państwa i prawa. Warszawa: PWN.

18. 18

    Lindsay P.H. & Norman D.A. (1984). Procesy przetwarzania informacji u człowieka. Wprowadzenie do psychologii. Warszawa: PWN.

19. 19

    Mastalski R. (2001). Prawo podatkowe. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.

20. 20

    Mayenowa M.R. (1974). Struktura języka. In M.R. Mayenowa (Ed.). Poetyka teoretyczna. Zagadnienia języka. Wrocław: Ossolineum.

21. 21

    Morawski L. (2003). Pozytywizm „twardy”, pozytywizm „miękki” i pozytywizm martwy. Ius et Lex, 1, 319-345.

22. 22

    Morawski L. (2006). Zasady wykładni prawa. Toruń: TNOIK.

23. 23

    Neisser U. (1967). Cognitive Psychology. New York: Appleton-Century-Crofts.

24. 24

    Opałek K. & Wróblewski J. (1954). Pozytywizm prawniczy. Państwo i Prawo 1, 5-42.

25. 25

    Pietrzykowski T (2000), „Miękki pozytywizm” i spór o regułę uznania. In J. Stelmach (Ed.). Studia z filozofii prawa. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

26. 26

    Płeszka K. & Gizbert-Studnicki T. (1982). Dwa ujęcia wykładni. Próba konfrontacji. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Nauk Politycznych, 20. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

27. 27

    Płeszka K. (2003). Reguły preferencji w prawniczych rozumowaniach interpretacyjnych. In J. Stelmach (Ed.). Studia z filozofii prawa. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

28. 28

    Popper K. (2006). Logika odkrycia naukowego. Warszawa: Aletheia.

29. 29

    Raz J. (2009). Incorporation by Law. In A. Marmor. Between Authority and Interpretation, Oxford: Oxford University Press.

30. 30

    Romanowicz M. (2008). Przełomowe pytanie: cóż to jest nauka?. Sylwestrowe Warsztaty Naukowe, Warszawa.

31. 31

    Romanowicz M. (2010). Wykładnia prawa w polskiej myśli prawnej – spór kluczowych teorii i próba opisu zjawiska. Przegląd Prawniczy Uniwersytetu Warszawskiego, 1–2.

32. 32

    Such J. & Szcześniak M. (1997). Filozofia nauki. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.

33. 33

    Taylor J.R. (2007). Gramatyka kognitywna. Kraków: Universitas.

34. 34

    Woleński J. (1972). Logiczne problemy wykładni prawa. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace Prawnicze, 56. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

35. 35

    Woleński J. (1998). Wstęp. In H. L.A. Hart. Pojęcie prawa. Warszawa: PWN.

36. 36

    Wróblewski J. (1988). Poziomy uzasadnienia decyzji prawnej. Studia Prawno-Ekonomiczne, 40.

37. 37

    Wróblewski J. (1989). Problems Related to the One Right Answer Thesis. Ratio Juris, 2(3), 240-253.

38. 38

    Wróblewski J. (1990). Rozumienie prawa i jego wykładnia. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk– Łódź: Ossolineum.

39. 39

    Wróblewski J. (1959). Zagadnienia teorii wykładni prawa ludowego. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze.

40. 40

    Zieliński M., Bogucki O., Choduń A., Czepita S., Kanarek B. & Municzewski A. (2009). Zintegrowanie polskich koncepcji wykładni prawa. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, 81(4), 23-39.

41. 41

    Zieliński M. (2002). Wykładnia prawa. Zasady, Reguły. Wskazówki, Warszawa: Lexis Nexis.