The Principle of Citizens’ Participation in Criminal Trials and Legitimization of the Justice System

Artymiak, G., Rogalski, M. (eds.) (2012). Proces karny. Część ogólna. Warszawa: Wolters Kluwer.

Artymiak, G. (1996). Udział czynnika społecznego w wymiarze sprawiedliwości w sprawach karnych i kolegialność orzekania – zasada czy wyjątek? Rzeszowskie Zeszyty Naukowe 19.

Artymiak, G. (2014). Zasada kolegialności. In P. Wiliński (ed.), Zasady procesu karnego. System Prawa Karnego Procesowego, Tom III, cz. 2. Warszawa: Wolters Kluwer.

Bartnik, A.S. (2009). Sędzia czy kibic? Rola ławnika w wymiarze sprawiedliwości III RP. Analiza socjologiczno-prawna. Warszawa: Trio.

Bekrycht, T. (2016). Demokratyczna legitymizacja prawa – tworzenie i stosowanie prawa (zarys problemu). Filozofia Publiczna i Edukacja Demokratyczna 1, 5–10.

Cern, K.M. (2009). Demokracja jako forma życia w XXI wieku. In K.M. Cern, P.W. Juchacz, E. Nowak (eds.), Edukacja demokratyczna. Poznań: CoOpera, Wydawnictwo Naukowe IF UAM.

Cern, K.M. (2012). Jürgena Habermasa koncepcja sfery publicznej – komunikacyjne kształtowanie opinii oraz woli obywateli, czyli idea samokonstytucjonalizacji. In P. Orlik, K. Przybyszewski (eds.), Filozofia a sfera publiczna. Poznań: Wydawnictwo Naukowe IF UAM.

Daszkiewicz, W. (1956). Problem oskarżyciela w przyszłym polskim procesie karnym. Nowe Prawo 3.

Daszkiewicz, W. (1976). Przedstawiciel społeczny w procesie karnym. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze.

Fajst, M. (1998). Udział czynnika społecznego w wymiarze sprawiedliwości

PRL. Studia Iuridica 35.

Gacek, J. (1978). Nie zapomnijmy o przedstawicielu społecznym. Nowe Prawo 3.

Grajewski, J. (ed.) (2011). Prawo karne procesowe. Część ogólna. Warszawa: C.H. Beck.

Habermas, J. (2009). Uwzględniając Innego. Studia do teorii politycznej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Janusz-Pohl, B. (2011). Ustrój organów ochrony prawnokarnej. Zarys wykładu. Poznań: Ars Boni Et Aequi.

Janusz-Pohl, B. (2014). Zasada udziału czynnika społecznego. In P. Wiliński (ed.), Zasady procesu karnego. System Prawa Karnego Procesowego, Tom

III, cz. 2. Warszawa: Wolters Kluwer.

Janusz-Pohl, B. (2017). Formalizacja i konwencjonalizacja jako instrumenty analizy czynności karnoprocesowych w prawie polskim. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.

Juchacz, P.W. (2017). „Civitas mensura” – obywatel miarą wszechrzeczy. Emancypacyjny i upodmiatawiający wymiar obywatelskiego humanizmu. Filozofia Publiczna i Edukacja Demokratyczna 6(1), 97–108.

Juchacz, P.W. (2006). Deliberacja – demokracja – partycypacja. Szkice z teorii demokracji ateńskiej i współczesnej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe IF

Juchacz, P.W. (2016). Trzy tezy o sędziach społecznych i ich udziale w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości w Polsce. Filozofia Publiczna i Edukacja Demokratyczna 5(1), 155–168.

Kohlberg, L. (1964). Development on moral character and moral ideology. In M.L. Hoffmman, L.W. Hoffman (eds.), Review of Child Development Research, vol. I. New York: Russel Sage Morality Foundation.

Kordela, M. (2006). Zasada prawa jako normatywna postać wartości. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Społeczny 1, 39–54.

Kosonoga, J. (2012). Przejawy udziału czynnika społecznego w procesie karnym – zagadnienia wybrane. In K. Ślebzak (ed.), Studia i analizy Sądu Najwyższego. Tom VI. Warszawa: Wolters Kluwer.

Kubicki, L. (1967). Udział ławników w postępowaniu karnym w świetle obserwacji. Państwo i Prawo 6, 891–906.

Kubicki, L. (1967). Z problematyki badań empirycznoprawnych nad udziałem ławników w postępowaniu karnym. Państwo i Prawo 1, 31–42. Kulesza, C. (12016). Udział czynnika społecznego w orzekaniu w perspektywie historyczno -prawnoporównawczej. Białostockie Studia Prawnicze 21, 51–66.

Kużelewski, D. (2016). Wybory ławników a zasada udziału czynnika społecznego w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych. Białostockie Studia Prawnicze 21, 153–162.

Maroń, G. (2011). Zasady prawa. Pojmowanie i typologia a rola w wykładni prawa i orzecznictwie konstytucyjnym. Poznań: Ars Boni Et Aequi.

Marszał, K. (2019). In J. Zagrodnik (ed.), Proces karny. Warszawa: Wolters Kluwer.

Marszał, K. (2013). Proces karny. Zagadnienia ogólne. Katowice: Wydawnictwo VOLUMEN.

Materniak-Pawłowska, M. (2001). Ustrój sądownictwa powszechnego w II Rzeczypospolitej. Poznań: Ars Boni Et Aequi.

Michalski, W. (1977). Wychowawcza funkcja sądu w postępowaniu karnym. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze.

Michalski, W. (1979). Prawa obywatelskie a wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych. Państwo i Prawo 11.

Miśkowicz, T. (2004). Właściwość ruchoma sądu po nowelizacji k.p.k. Gazeta Sądowa 3.

Murzynowski, A. (1970). Refleksje na temat instytucji ławników. Państwo i Prawo 10, 558–567.

Najgebauer, Z. (1970). Składy orzekające sądów powszechnych przy rozpoznawaniu spraw karnych. Nowe Prawo 4.

Nowak, E., Lind, G. (2009). Dyskursywna wolność a sąd moralny. In K.M. Cern, E. Nowak, P. Juchacz (eds.), Edukacja demokratyczna. Poznań: Wydawnictwo Naukowe IF UAM.

Nowak, E., Cern, K.M. (2012). Ethos w życiu publicznym. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Prusak, F. (1975). Czynnik społeczny w procesie karnym. Warszawa: Książka i Wiedza.

Ruszewski, J. (ed.) (2011). Ławnicy – sędziowie społeczni w teorii i praktyce. Ocena funkcjonowania i procesu wyboru ławników ludowych na przykładzie sądów Apelacji Białostockiej. Suwałki: Centrum Aktywności Społecznej „Pryzmat”.

Ruszewski, J. (2011). Udział radnych w wyborze ławników oraz ocena ich udziału w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości w opiniach radnych. In J. Ruszewski (ed.), Ławnicy – społeczni sędziowie w teorii i praktyce Ocena funkcjonowania i procesu wyboru ławników sądowych na przykładzie sądów Apelacji Białostockiej. Suwałki: Centrum Aktywności Społecznej „Pryzmat”.

Rybicki, M. (1968). Ławnicy ludowi w sądach PRL. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Siewierski, M. (1969). Nowi uczestnicy procesu karnego według nowego

Sitniewski, P. (2011). Analiza wyników ankiet prezesów sądów w zakresie wyboru ławników, jakości ich pracy oraz funkcjonowania w ramach wymiaru sprawiedliwości. In J. Ruszewski (ed.), Ławnicy – społeczni sędziowie w teorii i praktyce. Ocena funkcjonowania i procesu wyboru ławników sądowych na przykładzie sądów Apelacji Białostockiej. Suwałki: Centrum Aktywności Społecznej „Pryzmat”.

Skrętowicz, E., Kmiecik,. R. (2009). Proces karny. Część ogólna. Warszawa: Wolters Kluwer.

Światłowski, R. (2016). Składy orzekające. In Z. Kwiatkowski (ed.), Sądy i inne organy orzekające postępowania karnego. System Prawa Karnego Procesowego. Warszawa: Wolters Kluwer.

Waltoś, S. (2011). Ławnik czy piąte koło u wozu? In T. Grzegorczyk (ed.), Funkcje procesu karnego. Księga jubileuszowa Profesora Janusza Tylmana. Warszawa: Wolters Kluwer.

Waltoś, S. (2009). Proces karny. Zarys systemu. Warszawa: LexisNexis.

Widacki J. (2017). Populizm penalny. Anatomia jednego przypadku. In J. Widacki (ed.), Populizm penalny. Kraków: Oficyna Wydawnicza AFM.

Wierciński, A. (1978). Przedstawiciel społeczny w polskim procesie karnym. Poznań: UAM.

Wiliński, P. (ed.) (2020). Polski proces karny. Warszawa: Wolters Kluwer.

Włodyka, S. (1975). Ustrój organów ochrony prawnej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Włodyka, S. (1959). Organizacja sądownictwa. Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Wronkowska, S. (ed.) (2006). Zasada demokratycznego państwa prawnego w

Konstytucji RP. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.

Zalewski, W. (2009). Populizm penalny – próba zdefiniowania zjawiska. In Z. Sienkiewicz, R. Kokot (eds.), Populizm penalny i jego przejawy w Polsce, Wrocław: Kolonia.

Załucki, M. (2007). Właściwość rzeczowa sądu – uwagi na tle nowelizacji z 29 marca 2007 roku. Gazeta Sądowa 10.

Kosonoga, J. (2013). Właściwość ruchoma sądu w sprawach karnych. Prokuratura i Prawo 7-8, 157–169.

Zawadzki, S., Kubicki, L. (ed s.) (1970). Udział ławników w postępowaniu karnym. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze.

Zawadzki, S. (1967). Model ustrojowy ławnika ludowego w świetle badań prawno-empirycznych. Państwo i Prawo 8-9.

Ziembiński, Z., Zieliński, M., Wronkowska, S. (1974). Zasady prawa. Zagadnienia podstawowe. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze.

kodeksu postępowania karnego. In J. Fiema, W, Gutekunst, S. Hubert (eds.), Księga Pamiątkowa ku czci prof. dra. Witolda Świdy. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze.