Gustav Radbruch (1878–1949) – niemiecki filozof prawa i polityk, jeden z czołowych przedstawicieli neokantyzmu w prawie. Po II wojnie światowej sformułował słynną „formułę Radbrucha”, zgodnie z którą prawo rażąco niesprawiedliwe traci moc obowiązującą – myśl, która do dziś wyznacza jedną z głównych linii sporu między pozytywizmem a prawem natury.
Teksty w „Archiwum”
O pojęciu antynomii idei prawa Gustawa Radbrucha
Bartosz Szyler · Numer 4(29)/2021
Autor analizuje pojęcie antynomii idei prawa u Radbrucha – napięcia między sprawiedliwością, celowością i pewnością prawa – i zestawia je z Kantowskimi antynomiami czystego rozumu.
Koncepcja „natury rzeczy” w metodzie konstrukcji prawniczej Gustawa Radbrucha
Zuzanna Krzykalska · Numer 4(29)/2021
Rekonstrukcja i obrona Radbruchowskiej koncepcji „natury rzeczy” jako formy myślenia prawniczego – wraz z pytaniem, na ile da się ją pogodzić z założeniami pozytywizmu prawniczego.
Finding Legal Approaches to Dealing with the Past after the Fall of Communism (tekst w j. angielskim)
Christoph-Eric Mecke · Numer 3(44)/2025
Artykuł pyta, jak rozliczać zbrodnie popełnione w państwach socjalistycznych – z perspektywy teorii prawa i prawa porównawczego, sięgając m.in. po formułę Radbrucha.
Zob. też kolekcję Pozytywizm prawniczy oraz Prawo naturalne.