Zygmunt Ziembiński (1920–1996) – polski teoretyk i filozof prawa, współtwórca poznańsko-szczecińskiej szkoły analitycznej teorii prawa. Położył podwaliny pod polską teorię norm postępowania, logikę norm i metodologię nauk prawnych; jego dorobek do dziś wyznacza język, którym polska teoria prawa mówi o normie i regule.
Teksty w „Archiwum”
Teoria prawa wobec wyzwań pragmatyzmu analitycznego
Maciej Dybowski · Numer 1(14)/2016
Metateoretyczny namysł nad uprawianiem teorii prawa w nurcie klasycznej analizy – tradycji, której Ziembiński był jednym z filarów.
Postpozytywizm na tropie Świętego Graala? Odpowiedź na krytykę Tomasza Pietrzykowskiego
Andrzej Grabowski · Numer 1(1)/2010
Polemika o granicach pozytywizmu i „postpozytywizmu” w polskiej teorii prawa – kontynuacja sporów wyrastających z analitycznej tradycji, którą współtworzył Ziembiński.
Zob. też kolekcję Zasady prawa oraz Wykładnia prawa.