Józef Nowacki (1923–2005) – polski teoretyk prawa, profesor Uniwersytetu Śląskiego i jeden z najwybitniejszych przedstawicieli analitycznej teorii prawa w Polsce. Konsekwentny pozytywista, badał pojęcie legalności, klauzule generalne i metodologiczne podstawy prawoznawstwa, broniąc ścisłości pojęciowej przed ideologizacją.
Teksty w „Archiwum”
Ideał naukowości prawoznawstwa. Józef Nowacki przeciw ideologizacji twierdzeń prawniczych
Tomasz Pietrzykowski · Numer 3(36)/2023
O metodologicznych założeniach Nowackiego i jego sprzeciwie wobec ideologizacji twierdzeń prawniczych – obronie naukowego ideału prawoznawstwa.
Legalność jako zgodność z intencją prawodawcy. Rozumienie legalności w pracach Józefa Nowackiego
Zygmunt Tobor · Numer 3(36)/2023
Rekonstrukcja dwóch rozumień legalności w dorobku Nowackiego i ich znaczenia dla dzisiejszych sporów o praworządność.
Sytuacjonistyczna i normatywna koncepcja klauzul generalnych
Sławomir Tkacz · Numer 3(36)/2023
Analiza Nowackiego rozróżnienia sytuacjonistycznej i normatywnej koncepcji klauzul generalnych oraz sporu o trafność obu ujęć.
Prawo a wartości inne niż moralne. O poszukiwaniu tropów w pracach Józefa Nowackiego
Kamil Zeidler · Numer 3(36)/2023
Kamil Zeidler bada w pracach Nowackiego wątek relacji prawa do wartości innych niż moralne – estetycznych, poznawczych i użytkowych.
Zob. też kolekcję Zasady prawa oraz Pozytywizm prawniczy.