Monografia Jarosława Wyrembaka „Zasadnicza wykładnia znamion przestępstw. Pozycja metody językowej oraz rezultatów jej użycia” w perspektywie teoretycznoprawnej

Agnieszka Bielska Brodziak; Sławomir TkaczNumer 1(1)/2010s. 91-99

Dr Agnieszka Bielska Brodziak, Dr Sławomir Tkacz

Uniwersytet Śląski w Katowicach

Język tekstu: polski

Opublikowano: Numer 1(1)/2010, s. 91-99.

Ściągnij plik: Download

Liczba ściągnięć: 459

Bibliografia:

1. Barak A., Purposive Interpretation In Law, Princeton 2007.
   
2. Bielska-Brodziak A., Interpretacja tekstu prawnego na podstawie orzecznictwa podatkowego, Warszawa 2009.
   
3. Dedecius K., Prawo a język, w: Stelmach J. (red.), Studia z filozofii prawa, Kraków 2003.
   
4. Kozak A., Pojmowanie prawa w teorii wykładni, Wrocław 1997.
   
5. Nowacki J., Analogia legis, Warszawa 1966.
   
6. Opałek K., Wróblewski J., Zagadnienia teorii prawa, Warszawa 1969.
   
7. Płeszka K., Uzasadnienie decyzji interpretacyjnych przez ich konsekwencje, Kraków 1996.
   
8. Spyra T., Granice wykładni prawa, Kraków 2006.
   
9. Stelmach J. (red.), Studia z filozofii prawa, Kraków 2003.
   
10. Tobor Z., Bezstronność sędziego, „Przegląd Sądowy” 2005/6
    
11. Tobor Z., Bielska-Brodziak A., Tkacz S., Kilka uwag o wykładni prawa karnego, „Studia Prawnicze” 2009/3.
    
12. Wróblewski J., Rozumienie prawa i jego wykładnia, Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk–Łódź 1990.
    
13. Wróblewski J., Sądowe stosowanie prawa, Warszawa 1988.
    
14. Wróblewski J., O naukowości prawoznawstwa, „Państwo i Prawo” 1965/8–9.
    
15. Wyrembak J., Zasadnicza wykładnia znamion przestępstw. Pozycja metody językowej oraz rezultatów jej użycia, Warszawa 2009.
    
16. Zieliński M., Wykładnia prawa. Zasady. Reguły. Wskazówki, Warszawa 2002.